Kip Maria (13)

Een graantje meepikken.

Dat kan Maria.

Maar nog steeds in alle vriendelijkheid, zonder opdringen of geweld.

Kip Maria (12)

Kip Maria (11)

Maria heeft haar eigen manier van doen. Maria IS. En omdat Maria IS, gaan de andere dieren spontaan aan de kant voor haar. Maria neemt haar ruimte in zonder gepik, zonder gekakel, alleen maar door te zijn wie ze is. En dan krijgt ze alle ruimte.

Zo gebeurt het dat de hond zijn plek voor de kachel afstaat én het restje van zijn knuffeldier.
Een beetje controle wil Maria kennelijk toch ook wel uitoefenen. Ze komt kijken bij de computer als ik de blog over haar bijwerk. Ze lijkt de kraai uit het boek ‘In de Stilte hoor je alles’ wel.

Kip Maria (10)

Maria heeft het weer naar haar zin. Er is bezoek en ze keutelt er lekker tussendoor. Ze rommelt in het zaagsel en gaat uiteindelijk uitgebreid op het dierenkussen voor de kachel liggen. Regelmatig laat ze gezellige kippengeluidjes horen.
Er wordt gebeld: zondag om half 12 kan Maria naar haar nieuwe onderkomen met andere kippen. “Hoeveel nachtjes hebben we dan nog?” vraag ik me hardop af, waarop mijn vriendin in lachen uitbarst.
Het lijkt erop of Maria hier is om mij kennis te laten maken met het wezen kip. Om daarna met legbatterijkippen te communiceren en hun leven aan te horen. M’n buik draait ervan om. Na de ervaring met de varkens uit de intensieve varkenshouderij zit ik niet direct op kippenleed te wachten en dat schrijf ik Petra. Die mailt terug:
Ja, daarom juist. Je gunt ze toch een beter leven? En als je daar aan bij kan dragen, dan voelt dat toch beter? Misschien voel je ergens machteloosheid? Dat kan ook... Maar dan is het een kwestie van inzien dat elke bijdrage helpt. En dat je anderen mee kunt laten doen (via het blog enzo) om de situatie te transformeren. I'm sorry for you: Maar precies hierin ligt jouw schone taak! Ze willen een stem... en sturen Maria op je af... Straks komt er ook nog een varken aanwandelen!

Kip Maria (9)

Maria zoekt haar heil op het kistje als de hond z'n dageijkse dolle minuutjes krijgt.


En dan op stok! Maar eerst nog even gluren naar iedereen, voordat ze zich achter het blauwe gordijn te ruste zet.

Kip Maria (8)

Vandaag een rustig dagje voor Maria omdat ik veel weg ben. Bij mijn afwezigheid zit ze op mijn stoel en poept op het toetsenbord.
Ik krijg een mail van iemand dat Maria bij haar moeder in het bos terecht kan. Ze heeft een aantal kippen en vangt voor een deel ook kippen op met gehandicapte pootjes en andere ongemakken. Tijd om met Maria te overleggen.
Maria toont zich erg rustig. Misschien wat te rustig. Ik begrijp van haar dat kippen elkaar scherp houden. ‘Je gaat mee in de kippenenergie, met de kippenstroom,’ legt ze uit. Kippen houden elkaar kennelijk op een bepaald peil. Tja, hier moet ze zichzelf vermaken en de energie en de lolletjes uit zichzelf halen. Misschien dat mensen daarom zeggen dat een kip alleen zielig is. Misschien kunnen ze zich uiteindelijk toch niet voldoende zelf vermaken en hebben ze de ‘kippenrellen’ nodig om zich echt levend te voelen. Zoals er mensen zijn die drama nodig hebben om het gevoel te hebben echt te leven.
Maar goed, hoe lijkt het Maria om naar buiten te gaan met andere kippen en ’s nachts in een nachthok te zitten? Ik merk dat ze het buiten scharrelen heerlijk zou vinden. Ik vertel haar dat er ook weleens een vos in de buurt is. Dat is voor Maria geen probleem. Er is een groepsgeest onder de kippen en ze houden elkaar alert.
Dan overleg met dochter Lotte, die net als de oudste een liefde voor kippen schijnt te hebben. Ze zou het erg jammer vinden als Maria weggaat, maar ja, ze ziet ook wel dat alle zorg op mij neerkomt en dat meer kippen aan boord wat krap wordt. Ze neemt Maria op schoot en concludeert dat ze dikker is dan toen ze kwam en dat haar kam ook wat roder is geworden. Maar dan voelt ze een bult op haar borst. Zal Maria wat hebben of zijn we excuses aan het zoeken om haar te houden?

Kip Maria (7)

Maria stemt tot nadenken. Iedereen zegt dat een kip alleen zielig is, maar Maria vermaakt zich uitstekend. Onze ara doet het ook goed in z’n eentje, de cavia was blij dat het andere mannetje doodging en hij het rijk alleen had. Misschien kakelen we allemaal al jarenlang allemaal algemeenheden die lang niet altijd opgaan. Of is het omdat het 2012 is, de wereld verandert en we naar eenheid toegaan? Er zijn hier momenteel zes soorten bij elkaar in het schip (inclusief de mensensoort) en als er gerommel is, is het altijd tussen soortgenoten.
Omdat Maria ‘niet gek is’ heb ik haar kooi gisteravond en vannacht niet helemaal afgedekt. Ze kon ons gewoon zien en dat ging prima. Nadat ik de hond heb uitgelaten, gaat de kooi weer open en loopt Maria weer rustig en parmantig rond. Ik heb kippenvoer op het kleed uitgestrooid. Ze vindt het rondscharrelen en op die manier voer bij elkaar zoeken volgens mij veel leuker dan eten uit het bakje. De waterbak is favoriet bij haar. Steeds nipt ze wat druppeltjes naar binnen.
Madame is elke dag later met een ei leggen. Vandaag tegen half 11. Ze lijkt op vakantie te zijn en het rustig aan te doen. Toch ben ik al aan het zoeken of er ergens een goed plekje voor haar is. Hier aan boord is het te klein voor kippen en Maria kan wel een paar daagjes binnen, maar het lijkt me niet een levenslange plek voor haar. Ik heb niet veel haast met een plek zoeken. Het is nog veel te gezellig met haar en ze is ons niet tot last.